​Təranə Arifqızından poetik nümunələr-Sabaha-inamla.az-da
Tarix: 11-03-2021 00:02 | Bölmə: Ədəbiyyat


İÇİMDƏKİ SƏS

Üzür ruhun gəmisi
dünyanın boş üzünə,
Qəddarlıqla yoğrulmuş
 bir az da xoş üzünə...

Ruhumu bu sahildən
o sahilə aparır...
gah da ki, göyə çəkib
 yer üzündən qoparır...

Dalğaların teindən
 tutub sürünürəm mən...
suyun əlini sıxıb
sakit görünürəm mən...

Kimsəsiz adaların
qovulmuş sakiniyəm...
üç nöqtədə yaşayan ...
nidanın hakimiyəm...

İçimdəki yad səslər
 əllərimə toxunur...
gülür, gülür... sonra da...
 tellərimə toxunur...

Deyir...yat...yat...oyanma..
.məzardasan, ölüsən...
nə fərqi? ..ölməsən də...
Diksinib ayılıram...
səs qırılır, tökülür...
sonra... sonra... anidən
səsin beli bükülür...

Ölür yad səslər məndə,
için-için qocalır...
məndən uzaq zamanda
 doğma bir səs ucalır...

DAMCI-DAMCI DÖYDÜM DAŞ DİVARLARI

Qaranlıq yol, sənə gəlir işıqlar,
Otağımda öləzidi bir ağ şam.
Dilindəki yalanlarla danışıb,
Yuxularım oyaq qaldı bu axşam.

Olan budu, olacaqlar hardadı?
Hardan gəldi, hara getdi bilinmir.
Ağrı dolu, acı dolu günahlar
Yaddaşımda yara açıb, silinmir.

Damcı-damcı döydüm daş divarları,
Içindəki incı kor etdi məni.
Qəlbimin səsini dinlədiyim gün,
Ağlımdakı qəzəb kar etdi məni.

Darıxmağı dinləmədim bu səfər,
Sənə gələn yolları da qovmuşam.
Göynəmişəm acı, kövrək səsimdə,
Qəlbimdəki sənsizliyi ovmuşam.

Dua üçün əlmi açdın Tanrıya?
Mən əlimdə izlər gördüm, qarışıq.
Yarıyolda vardı qalan kimsələr,
Inamına sarınan yol dolaşıq.

Kələfçəni qarışdıran sən oldun,
Günahların düyün düşüb ömrünə.
Qaranlıq yol, sənə gəlir ağ işıq,
Biz tabeyik mələklərin əmrinə.

        ***
Çatmadı nəfəsi misralarımın,
Səni bənd-bənd sökə,çölə çıxara...
Yıxa ürəyimdən qadağaları,
Şeir tək doğula, ölə, çıxara...

Hıçqırıb ağladı xəyalın gözü,
Həsrətin əlləri yer qucaqladı.
Acı bir tüstüdən göynədi dodaq,
Asta pıçıldadı, sirr qucaqladı.

Addım-addım öldüm, sənə çatınca,
Yolların ürəyin sevdi ürəyim.
Gördüm gülüşlərin, sözün-söhbətin,
Özün məskən salan evdi ürəyim... 
                                           
ÖLDÜRÜB ÖZÜNÜ, DİRİ GƏLƏSƏN...

Bir qapı dalında ruhun ağlaya,
bir qapı dalında ruh həsrət çəkə...
kiminsə qəlbində ovunmaq üçün
titrəyə içində ah həsrət çəkə...

Sevdiyin qapını döyüb durasan..
ürəyin döyünə, gözlərin gülə...
dəstəyə gözünlə sığal çəkəsən,
yandıra içini yaş gilə-gilə...

Gəldiyin yollara dönüb baxasan...
bəlkə addım səsi arxadan baxır...
açılmır qıfılı bağlı qapının...
göydən səda gəlir, bir adam baxır...

Qarşına çıxmaya səni sevənlər,
acını udaraq geri gələsən...
yolboyu özünə məzar qazasan
öldürüb özünü, diri gələsən.. 
                                     
BİR ŞEH OLUM...

Apar məni göy üzünə, bir küləyin,
Bir yağışın qanadında qoru sən.
Uzaq elə, yer üzündə gəzişən
Canlılardan bu ilahi nuru sən.

Izin vermə, günah edim günahda,
Qoy keçməsin gün amanda, gün ahda,
Bitirməsin savab sevgim günah da,           
Uzaq tutma, var günümdən goru sən.

Dumanlığın dumanında itim mən,
Bir şeh olum yarpaq ustə bitim mən,
Damcılanım, torpaq altda yatım mən,
Yaz yazımı köksüm ustə quru sən...


O damcıdan göyərər dərd ağacı,
Qırmasınlar sevgidə mərd ağacı,
Bir az yumşaq, bir az da sərt ağacı
Hesab elə İsrafilin suru sən...

 
         ***
Günahlarım dilimdən
asılıb göyə doğru,
ölən ümid dirilməz,
dirilib deyə... Doğru..

Hər duanın əlləri
gözyaşıyla bağlanır...
hər inamın dilində
ümidsiz dil saxlanır...

Ulduzlara günümdən
danışır gecələrim
bitib tükənmir, Tanrı, -
niyə, kim, necələrim...

Gedir işığa döğru
Yerə işıq adamlar...
Yaşıl yarpaq qırılır..
Olur boşluq adamlar...

Yiyəsizlık it hürür
kimsəsiz yer üzündə...
Qorxu dəyir gözümə
qırılan hər dizimdə...

Sabahlarım açılır
şeytana daş atmaqla...
Başımı SƏNdən uzaq
dualara qatmaqla...

Mən qopmaq istəyirəm
bütün günahlarımdan...
Torpaq dördəlli tutub
mənim ayaqlarımdan....

ÖZ İÇİNDƏN ÇIX, ADAM

Bir az gəzib özünü,
Öz içindən çıx, adam...
Yad qapını, divarı
Yıx içindən, yıx,adam..

Kəlmə kəsib özünlə,
al sözümü sözünlə,
görünəni gözünlə
gör, axıra çıx, adam...

Göy də, yer də dəm indi,
bir vur birdi cəm indi,
 bazar  köhnə, həmindi,
qoyma təzə nırx, adam..

Ətəyini aç, apar,
Tox mədəni ac apar,
O dünyaya tac apar,
Bax, dolanır çarx, adam...

           

   BƏNÖVŞƏM


Bu qəmli duruşun qəhr eylər məni,
Ətrin ürəyimə mehr eylər mənim,
Rəngin səma kimi, sehrlər məni,
Boynu buruq qaldin, sən tək, bənövşəm!

Duruşun utancaq qıza bənzəyir,
Ləçək-ləçək gülür, naza bənzəyir,
Hələ deyilməmiş sözə bənzəyir,
Həyada ceyrantək ürkək bənövşəm!

Qış boyu daş altda uyuyan gözəl,
Yaza yaz nəğməsi oxuyan gözəl,
Daş üstə gül-naxış toxuyan göz, əl,
Olasan bir ömrə gərək, bənövşəm!
                     
 DAĞLAR, A DAĞLAR

Yaz günu, zirvəndən qarı yıxanda,
Bənövşə daş altdan pünhan çıxanda,
Nərgiz ağ köynəyə, sarı sıxanda,
Vuruldum  mən sənə, dağlar, a dağlar!

Könlumə çələng tək hördüm ətrini,
Başında buluddan gördüm çətrini,
Tutdum gözyaşından, yazdım sətrini,
Duruldum  mən səndə, dağlar, a dağlar!

O dağdan bu dağa yarğan açıldı,
Lalədən döşündə yorğan açıldı,
Sinənə qısıldım, qalxan açıldı,
Qol oldun sən mənə, dağlar, a dağlar!

Dağ, çəməndi- neylər çoban, yastığı?
Dərdimə dərmandı çobanyastığı,
Yamacda ruhumun daban basdığı,
Yol oldun sən mənə, dağlar, a dağlar!
                         


Baxış sayı: 157


Bölməyə aid digər xəbərlər