20:58 / 27-07-2026
Tramp danışıqlar uğursuz olarsa, ABŞ-ın hərbi əməliyyatlara davam etməyə hazır olduğunu bildirdi
20:54 / 27-07-2026
Paşinyan və Putin Ermənistanla Rusiya arasında iqtisadi münasibətlərdəki problemləri müzakirə etdilər
20:42 / 27-07-2026
Elbrusda ölən alpinistlər pişiklərini də yürüşə apardılar
20:38 / 27-07-2026
Tanımadığı bir şəxs uşağı oyun meydançasından aparmağa çalışıb
20:34 / 27-07-2026
Peskov informasiya müharibəsinin heç vaxt bitməyəcəyinə inanır
17:53 / 27-07-2026
İtaliya Pirlonu milli komandanın baş məşqçisi təyin etməmək qərarına gəlib
17:49 / 27-07-2026
ABŞ 6G şəbəkələrinin inkişafını sürətləndirmək üçün qlobal tərəfdaşlığa başlayacaq
17:47 / 27-07-2026
Taylandda mütəşəkkil cinayətkar qrupa rəhbərlik etməkdə şübhəli bilinən Rusiya vətəndaşı həbs edilib
17:41 / 27-07-2026
İranlı dənizçinin ölümündən sonra Tehran Kiyevə sərt cavab verə bilər
17:34 / 27-07-2026
Hindistan Xarici İşlər Nazirliyi Ukrayna səfirini çağırdı
17:28 / 27-07-2026
Bir neçə AB ölkəsi Ukraynanın Avropaya inteqrasiyasını Serbiyanın üzvlüyü ilə əlaqələndirə bilər
17:26 / 27-07-2026
Ukrayna Silahlı Qüvvələrinin silahlanmasına daxil olan raketlər açıqlanıb
17:21 / 27-07-2026
Amerika qəzeti Epşteynin milyonlarının varisini açıqlayıb
17:18 / 27-07-2026
NLO gördülər
17:15 / 27-07-2026
Britaniya Hərbi Dəniz Qüvvələrinin keçmiş zabiti Ukraynadakı vəziyyətlə bağlı Qərb təbliğatını təkzib etdi
17:11 / 27-07-2026
Keçmiş Britaniya zabiti Ukraynanın hərbi rəhbərliyindəki kadr dəyişikliklərini qiymətləndirdi
17:05 / 27-07-2026
10 milyon rubl dəyərində saat və zinət əşyalarının oğurlanması ilə bağlı cinayət işi açılıb
16:23 / 27-07-2026
Dnepr çayında çimərkən itkin düşən yeniyetmənin cəsədi tapılıb
16:20 / 27-07-2026
Rumıniyaya daha bir pilotsuz təyyarə uçub
16:17 / 27-07-2026
İtkin düşmüş sənətkarın cəsədi tapılıb
23:38 / 26-07-2026
Braziliya Prezidenti yeni ABŞ tariflərini strateji səhv adlandırdı
20:46 / 26-07-2026
Elbrus dağında həlak olan iki alpinistin cəsədlərini təxliyə ediblər
20:35 / 26-07-2026
Rusiya Silahlı Qüvvələrinin yeni "Banderol" raketinin zərbəsinin videosu yayımlanıb
20:29 / 26-07-2026
Rostov-na-Donda baş verən "əsrin qasırğası"nın nəticələrinin görüntüləri dərc edilib
20:26 / 26-07-2026
"Axmat" üzərində evdə qələbə qazana bilmədilər
20:22 / 26-07-2026
Putin etiraf edib ki, bəzən bloqerləri izləməkdən həzz alır
20:14 / 26-07-2026
Putin ordenli Hərbi Dəniz Qüvvələrinin şəxsi heyəti ilə şampan şərabı içərək söhbət etdi
20:10 / 26-07-2026
Kiçik raket gəmisi "Burya" müdafiə sisteminə daxil olub
20:07 / 26-07-2026
Media: İran Pakistana ABŞ ilə dialoqu sadəcə "dayandırdığını" bildirdi
19:59 / 26-07-2026
Solovyov qeyd edib ki, İran Xəzər dənizində Kiyevin gəmiyə hücumunu görməzdən gəlməyəcək
19:56 / 26-07-2026
Rumıniya Xarici İşlər Nazirliyi Rusiya səfirini çağırdı
19:50 / 26-07-2026
Oveçkin, Kuçerov və digər dörd rusiyalı 2027-ci il Ulduzlar Komandasına daxil edilib
19:48 / 26-07-2026
Bir ekspert ABŞ-ın İrana qarşı müharibəsinin real xərcləri ilə bağlı fikirlərini açıqladı
19:40 / 26-07-2026
Sanatoriyada uşaqlar xəstələndi, iş açıldı
19:36 / 26-07-2026
Almaniya Daxili İşlər Nazirliyi: Berlində izdiham hücumunda şübhəli şəxs insanlara hücum edib
“Neçə dəfə yazmışam, ad vermirlər ki, vermirlər...”
Tarix: 30-09-2018 16:20 | Bölmə: Mədəniyyət

Allahverdi Yolçuyev: “İndi müğənnilər tamadaların soyqırımını edirlər”
Mədəniyyətimizin, incəsənətimizin yükünü uzun illər çiyinlərində daşıyan sənət adamlarımızı yaşlı, orta nəsil yaxşı tanıyır. Bu nəsillər illər boyu televiziyadan o sənətkarların söhbətlərini dinləyib, mətbuatdan müsahibələrini oxuyub. Amma gənc nəsil əsl səhnə adamlarının, sənət fədailərinin ömür yolu, iş həyatı, yaradıcılığı ilə o qədər də tanış deyil. “Ekspress”in “Nəsildən-nəslə” rubrikası məhz bu körpünü qurmağı, sənət adamlarımızı gənc nəslə tanıtmağı hədəfləyir.
Rubrikamızın bugünkü qonağı 20 il ərzində “Ovçu Pirim” verilişi ilə neçə-neçə nəslin sevimlisinə çevrilən aktyor Allahverdi Yolçuyevdir.
“Bazardan göyərti alıb-satırdım...”
- Allahverdi müəllim, eşitdiyimə görə, uşaqlığınız çox əzab-əziyyətli keçib...
- Mənim indi 60 yaşım var. Çox qəribədir ki, 30 yaşım, 40 yaşım yadımda deyil. Hətta 50 yaşım da yadımda deyil. Əllidən bu yana bir az yadıma gəlir. Amma uşaqlıq illərini insan heç vaxt unutmur...
... O vaxt hər adamda məktəbli çantası yox idi. Anam parçadan çanta tikmişdi. Tapdığım 2-3 kitabı o çantaya qoyub Qərbi Azərbaycanda birinci sinfə getmişəm. Atam da ilk müəllimim olub. Nə tapmışıq yemişik, geyinmişik. Atam müəllim, anam evdar qadın idi. Məndən böyük iki qardaşım, bir bacım vardı. Yaxşı geyinən, velosiped, qışda xizək sürən uşaqlara həsədlə baxırdıq. İki inəyimiz var idi, anam onların südündən qatıq düzəldirdi. Ya bacım, ya da mən ağ xalat geyinib o qatığı bazarda satırdıq, pulunu gətirib evə verirdik. Hamıdan pis, amma hamıdan yaxşı da yaşamırdıq. Dördüncü sinfə qədər orada səkkizillik məktəbə getmişəm. 1969-cu ildə avqust ayının 4-də isə ailəlikcə Bakıya “Vorovski” qəsəbəsinə köçdük. Gələn kimi o vaxtkı Kirov rayonunun 115 saylı məktəbinin 5-ci sinfinə getdim.
Atam yeyib-içən idi. Gələn qonağı çayla yola verməkdən xoşu gəlməzdi. Həmişə ət alırdı, içki içirdilər. O biri qardaşlarım utancaq olduğuna görə məni göndərirdi qonşudan 10 manat borc almağa. Mən də pulu gətirib ona verirdim. O da verdiyim pulu təzədən cibindən əda ilə çıxarıb mənə verirdi. Deyirdi, qonaq gəlib, get şey-şüy al... Bir dəfə, beş dəfə belə... Sonra fikirləşdim ki, qonşu bizdən artıq deyil ki, mən hər dəfə gedib ondan pul alım. Qonşuya fikir verirdim, həyətində göyərti yox idi, amma göyərti satırdı. Soruşanda deyirdi, bazardan ucuz alıram, təmizləyib baha satıram. Onda mən 6-cı sinifdə oxuyurdum. Qonşunun dediyi bu söhbət beynimə batdı. Uzun müddət onun necə göyərti almasını, təmizləməsini izlədim. Atam məktəbdə kakao, korjik almağa hər gün 20 qəpik verirdi. Mən o pulu yığıb “Nəsimi bazarı”na getdim. Məktəb çantamla bir göy-göyərti aldım, gətirib təmizlədim. Uşaqlar, məktəb yoldaşlarım məni görməsin deyə, tezdən 8-ci mikrorayondakı bazara getdim. Göyərtiləri orda satdım... Və o 1970-ci ildən bu 2018-ci ilə qədər heç kimdən pul almağıma ehtiyac qalmadı. Çünki pulu özüm qazandım. Ailə də yaxşı yaşadı, atam da məni borca göndərmədi. Soyuducumuzda meyvə, tərəvəz, ərzaq oldu...
- Bu bacarıqla bəs niyə ticarəti seçmədiniz, teatrı, sənəti seçdiniz?
- Bir gün məktəbdə elan yazılmışdı ki, Yuri Qaqarin adına Pionerlər Sarayına dram dərnəyinə, ansambla oxumağa uşaqlar dəvət olunur. Qərbi Azərbaycanda bizim evdə televizor olmamasına baxmayarq mən çalma, kömürdən bığ düzəldib oyun çıxarırdım. Evdəkiləri, qonşuları güldürürdüm. Həvəsim var idi, mahnı da zümzümə edirdim. Anam savadsız qadın idi. Amma bizi yığıb Azərbaycan nağıllarını oxuyurdu. Nə isə, o elan mənim üçün göydəndüşmə oldu. Gedib ansambla yazıldım. Sonra məktəbin ansamblında Bakı, uşaqlar haqqında mahnı oxuyurdum. Günlərin bir günü Sarayda Yeni İlə hazırlaşırdılar. Bütün dərnəklərdən də Yeni İl şənliyində iştirak eləmək üçün uşaqlar yığırdılar. Bizim dərnəkdən məni bəyəndilər. Yeni İl şənliyində ilk rolum dovşan oldu. Onda dram dərnəyinin o vaxtki rəhbəri mərhum Fikrət Zəkiyev Gənc Tamaşaçılar Teatrının aktyoru idi. O dedi ki, sən dram dərnəyinə gəlsən, gələcəyin daha yaxşı olar, nəinki müğənni kimi. Mən də dram dərnəyinə keçəsi oldum. Orda hətta Heydər Əliyevin qarşısında şeir də dedik. Sarayın direktoru Əhməd müəllim bizə öz övladları kimi baxırdı. Bir dəfə gördü ki, ayaqqabım yırtılıb. Çağırdı məni yanına, adımı, harda yaşadığımı, atamın hansı vəzifədə işlədiyini soruşdu. Sonra sürücüsünə dedi ki, get, bu uşaqla Mərkəzi Univermağa, gözəl bir ayaqqabı al. Dedim, lazım deyil, evdə məni danlayarlar. Dedi ki, evdə deyərsən, tədbirdə yaxşı iştirak etdiyimə görə Əhməd müəllim hədiyyə alıb. O dram dərnəyində uşaq tamaşalarında, nağıllarda, “Komsomal poeması”nda oynadım. Bir gün yenə məktəbdə elan oxudum ki, Kirov rayonunun Mədəniyyət Sarayında dram dərnəyi var. Evə yaxın olduğu üçün ora gedəsi oldum. Orda da bəxtimdən İncəsənət İnstitutunun müəllimi Həsənağa Qafarov dərnəyə rəhbərlik edirdi. O, uzun müddət Azərbaycan radiosunun diktoru olub. İncəsənət İnstitutunda dekan idi. Mən artıq 9-cu sinifdə oxuyurdum. O dedi ki, narahat olma, səni instituta hazırlayacağam. Doğrudan da hazırladı. 1975-ci ildə məktəbi bitirəndən sonra İncəsənət İnstituna qəbul olundum. SSRİ xalq artisti, böyük rejissor, aktyor, dahi insan, əvəzolunmaz sənətkar Ədil İsgəndərovun kursuna. Yenə də gördüm ki, 45 manat təqaüdlə dolanmaq olmur. Orda oxuya-oxuya Opera və Balet Teatrında fəhlə işlədim. Azərbaycan radiosunda diktorluğa başladım. İki veriliş - “Gənclik illəri” və “Tələbəlik illəri”ni aparırdım. “Teleteatr”ın yanında bir atelye var idi, orda qarovulçu da dayanırdım. Özümə geyim-kecim alandan sonra pulumun qalanını da evə verirdim...
Ədil İsgəndərov, Rza Təhmasib, Mehdi Məmmədov, Ənvər Dadaşov kimi sənətkarlara bir dövrdə yaşayıb onlardan təhsil almaq mənim üçün ən böyük xoşbəxtlikdir. Tələbəlik illərində iki dəfə bədii qiraətçilərin Leninqrad şəhərində keçirilən müsabiqəsində çıxış edib diplomant olmuşam. Tələbə vaxtı məni komik, dramatik rollarda yoxlayıblar. Deyilənə görə, ikisinin də öhdəsindən gəlmişəm.
Beləcə, institutu bitirdim, Ərəblinski adına Sumqayıt Dram Teatrına getdim...
“Səhnədən uzaqlaşmamışam, sadəcə, 4 qızım var...”
- Ədil İsgəndərovun tələbəsi olmaq nə verdi sizə?
- Əgər insanlığın dərəcəsi qiymətlə ölçülsə, o insanın qiyməti yoxdur. Əvəzsiz sənətkar, çox qayğıkeş insan idi. Hamı ilə öz övladı kimi danışırdı. O boyda sənətkar idi, amma heç özünü dartmazdı. İndi ad alırlar, özlərini elə aparırlar, elə bil ondan böyük ad alan yoxdu. Azərbaycan teatrının əyilməz sütunu idi. Sabit Rəhman, Mehdi Hüseyn, Mirzə İbrahimov, Səməd Vurğun kimi yazarları dramaturq kimi yetişdirən o oldu. Mərziyyə Davudovanın, Hökumə Qurbanovanın, Ələsgər Ələkbərovun SSRİ xalq artisti adı almalarında bu kişinin zəhməti olub. Ən axırda da özü alıb. Hətta Kinostudiyanın özündə aktyor kursu açmışdı ki, aktyorlar kinoya daha yaxından bələd olsunlar. Çünki institutda kino aktyorluğu haqqında o dərəcədə məlumat vermirdilər. O istəyirdi ki, bizim milli kadrlarımız olsun, oxusunlar, öyrənsinlər...
O görürdü ki, hansısa tələbə siqaret çəkir, deyirdi, “qadam, Moskvada oxuyanda mən də siqaret çəkirdim, özümü qızlara göstərirdim. Anamın dingəsi var idi, üstündə də qızıllar. Hər dəfə gələndə o qızıllardan birini çıxarıb mənə verirdi. Deyirdi ki, xərcləyərsən, amma pis-pis işlərə xərcləmə. Başa düşdüm ki, siqareti deyir. Ondan sonra siqareti atdım. Siz də siqaret çəkməyin”.
Mirzağa Əliyevdən danışırdı. Deyirdi, çox hazırcavab kişi idi. Danışırdı ki, günlərin bir günü oğrular onun qabağını kəsirlər, deyirlər soyun. Deyir, bura hamamdı bəyəm soyunum. Onda oğrular onu tanıyıblar. Uğunub gediblər, toxunmayıblar...
Ədil müəllim bizə teatrın, aktyorluğun sirlərini, nəzəriyyəsini, tarixini öyrətdi, sənətə məhəbbəti aşıladı.

- Bu il avqust ayının 20-də 60 yaşınız tamam oldu. Bu yaşda hansı rolu oynamaq istərdiniz?
- Yubiley elə bir şeydir ki, insanda stimul yaradır. Yəni, aktyor gözləyir ki, onun sənəti layiqli qiymət alsın. Aktyor gözləyir ki, tamaşaçı onu alqışlasın, ona gül-çiçək versin, istədiyi rolu oynaya bilsin. Düzdür, mən 35 ildir ki, səhnədən ayrılmışdım. Gənc Tamaşaçılar Teatrının sabiq direktoru Mübariz Həmidov mənim tələbə yoldaşımdı. Ona dedim ki, 60 illik yubileyimdə bir tamaşa oynamaq istəyirəm. Əməkdar artist, gənc, istedadlı rejissor Nicat Kazımov Əziz Nesinin ssenarisi əsasında “Öldür məni, Canikom” tamaşasını hazırladı. Xalq artisti Naibə Allahverdiyeva, əməkdar artist Qəmər Məmmədova və mən oynadıq bu üçnəfərlik tamaşada. Yeni gələn direktor Naidə xanım da dəstəklədi, hər cür şərait yaratdılar. Yəqin ki, o tamaşa yenə repertuarda olacaq. Qurdumu öldürmək üçün bir daha tamaşaçılara sübut elədim ki, gərəkli aktyoram.
Bu tamaşadan sonra həmkarlarım da məni çox danladılar. Dedilər ki, yaxşı aktyorsan, niyə səhnədən uzaqlaşırsan? Dedim ki, mən səhnədən uzaqlaşmamışam. Sadəcə, mənim 4 qız övladım var. Bunların toyunu eləmək, köçürmək çox çətindir. Maaşla övlad böyüdə bilməzdim. Musiqili Komediya Teatrında işləyirdim. Beş il İncəsənət Universitetində səhnə danışığından dərs dedim. Amma çatmırdı. Ona görə də toylara üstünlük verdim. İndi övladlar böyüyüb. Yenidən teatra qayıtdım. Bəlkə də başqa tamaşalarda da oynayacağam. Bəlkə Sumqayıt Teatrında rollar oynadım. Çünki Mübariz Həmidov ora direktor təyin olunub.
“5000-dən çox film dublyaj eləmişəm...”
- “Ovçu Pirim” də sizi çox məşhurlaşdırdı...
- Həm məşhurlaşdırdı, həm də bir az dala saldı. İyirmi ildən çox bir obrazın uşaq verilişində yaşaması zarafat deyil. “Laylay”, “Göydən üç alma düşdü”, “Dünya dədənin dedikləri” uşaq verilişlərinin aparıcısı olmuşam. Amma ən çox yaddaqalan “Ovçu Pirim” olub.
- Hələ də fəxri adınızın olmaması sizə necə təsir edir?
- İnsanın zəhməti öz qiymətini alanda, aktyor dəyərini biləndə sevinir, qanadlanır. Bayaq dublyajda səs rejissoru ilə film yazırıq. Deyir ki, “sən xoşbəxt adamsan, filankəs xalq artistidi, heç on nəfərdən biri tanımır. Səninlə bir az yol gedirik, hamı təbəssümlə görüşür. Yəni, mən xalqın artistiyəm. Ad vaxtında verilməlidir. Məmur özbaşınalığı, paxıllıq... Olur da, elə insanlar var, adamın yolunu kəsirlər. Ancaq inanmıram ki, mənim yolumu kimsə kəsə. Çünki mənə sənətdə tıxsız balıq deyirlər. Heç kəsin dalınca danışmamışam, başımı aşağı salıb öz işimlə məşğul olmuşam. Amma ad vermirlər. Bunun üçün jurnalistlər, sənət yoldaşlarım fəal olmalıdırlar. Neçə dəfə məktub yazmışam. Eyni cavab gəlir: ad almaq üçün müstəsna xidmət olmalıdır. Mən də soruşuram: 42 ildir sənətdəyəm, bu xidmət müstəsnadır, yoxsa qeyri-müstəsnadır? Qoy mənim cavabımı versinlər. Heç nə demirəm, 5000-dən çox film dublyaj eləmişəm. Teatrda oynadıqlarımı, radionun fondundakı tamaşalarımı bir yana qoyuram. Qocalar evi, uşaq evləri, cəbhə bölgəsində konsertlərdə olmuşam. Mənim institutda dərs dediyim tələbələr əməkdar, xalq artistidirlər...
Bilirsiniz, mən çox qapı döyməyi xoşlamıram. Belimdə disk yırtığı olduğuna görə işdən uzaqlaşdım. Heç yerdə işləmədim. Kollektivdən təqdimat da olmadı. Sonra da dublyaj, konsertlərlə məşğul olmağa başladım. İndi də səhhətim o qədər yaxşı deyil. Çantamı göstərsəm, hamısı dərmanlardı. Bir ara çox pis depressiya keçirdim. Belimdə yenə ağrı var.
- Toylarda çox tamadalıq eləmisiniz. İndi o sahədə vəziyyət necədir?
- Vaxt var idi ki, Məmmədbağır Bağırzadə, Niyaməddin Musayev, Ağadadaş Ağayev, Qədir Məmmədov, Məhəbbət Kazımov, Aftandil İsrafilov mənim üstümdə didişirdilər. Hamısı istəyirdi ki, onlarla toylara gedim. Parodiyaların, lətifələrin işləyən, toylarımıızn milli ruhu olduğu bir dövr idi. O vaxt adət-ənənələrimiz daha gözəl idi. Toylarımız çox şən keçirdi. Tamadaya ehtiyac var idi. İndiki toylarda 15 dəqiqədən sonra zalda adam qalmır. Səs-küy yaşlı adamlara, orta nəslə çox pis təsir edir. Heç kəs heç nə danışmır. Elə bil yeyib-içib ancaq oynamağa gəliblər. İndi müğənnilər bir növ tamadaların soyqırımını ediblər. Həm oxuyurlar, həm də məclisi aparırlar.
Namiq Məmmədli

Baxış sayı: 1 300
Bölməyə aid digər xəbərlər
Tarix: 30-09-2018 16:20 | Bölmə: Mədəniyyət

Allahverdi Yolçuyev: “İndi müğənnilər tamadaların soyqırımını edirlər”
Mədəniyyətimizin, incəsənətimizin yükünü uzun illər çiyinlərində daşıyan sənət adamlarımızı yaşlı, orta nəsil yaxşı tanıyır. Bu nəsillər illər boyu televiziyadan o sənətkarların söhbətlərini dinləyib, mətbuatdan müsahibələrini oxuyub. Amma gənc nəsil əsl səhnə adamlarının, sənət fədailərinin ömür yolu, iş həyatı, yaradıcılığı ilə o qədər də tanış deyil. “Ekspress”in “Nəsildən-nəslə” rubrikası məhz bu körpünü qurmağı, sənət adamlarımızı gənc nəslə tanıtmağı hədəfləyir.
Rubrikamızın bugünkü qonağı 20 il ərzində “Ovçu Pirim” verilişi ilə neçə-neçə nəslin sevimlisinə çevrilən aktyor Allahverdi Yolçuyevdir.
“Bazardan göyərti alıb-satırdım...”
- Allahverdi müəllim, eşitdiyimə görə, uşaqlığınız çox əzab-əziyyətli keçib...
- Mənim indi 60 yaşım var. Çox qəribədir ki, 30 yaşım, 40 yaşım yadımda deyil. Hətta 50 yaşım da yadımda deyil. Əllidən bu yana bir az yadıma gəlir. Amma uşaqlıq illərini insan heç vaxt unutmur...
... O vaxt hər adamda məktəbli çantası yox idi. Anam parçadan çanta tikmişdi. Tapdığım 2-3 kitabı o çantaya qoyub Qərbi Azərbaycanda birinci sinfə getmişəm. Atam da ilk müəllimim olub. Nə tapmışıq yemişik, geyinmişik. Atam müəllim, anam evdar qadın idi. Məndən böyük iki qardaşım, bir bacım vardı. Yaxşı geyinən, velosiped, qışda xizək sürən uşaqlara həsədlə baxırdıq. İki inəyimiz var idi, anam onların südündən qatıq düzəldirdi. Ya bacım, ya da mən ağ xalat geyinib o qatığı bazarda satırdıq, pulunu gətirib evə verirdik. Hamıdan pis, amma hamıdan yaxşı da yaşamırdıq. Dördüncü sinfə qədər orada səkkizillik məktəbə getmişəm. 1969-cu ildə avqust ayının 4-də isə ailəlikcə Bakıya “Vorovski” qəsəbəsinə köçdük. Gələn kimi o vaxtkı Kirov rayonunun 115 saylı məktəbinin 5-ci sinfinə getdim.
Atam yeyib-içən idi. Gələn qonağı çayla yola verməkdən xoşu gəlməzdi. Həmişə ət alırdı, içki içirdilər. O biri qardaşlarım utancaq olduğuna görə məni göndərirdi qonşudan 10 manat borc almağa. Mən də pulu gətirib ona verirdim. O da verdiyim pulu təzədən cibindən əda ilə çıxarıb mənə verirdi. Deyirdi, qonaq gəlib, get şey-şüy al... Bir dəfə, beş dəfə belə... Sonra fikirləşdim ki, qonşu bizdən artıq deyil ki, mən hər dəfə gedib ondan pul alım. Qonşuya fikir verirdim, həyətində göyərti yox idi, amma göyərti satırdı. Soruşanda deyirdi, bazardan ucuz alıram, təmizləyib baha satıram. Onda mən 6-cı sinifdə oxuyurdum. Qonşunun dediyi bu söhbət beynimə batdı. Uzun müddət onun necə göyərti almasını, təmizləməsini izlədim. Atam məktəbdə kakao, korjik almağa hər gün 20 qəpik verirdi. Mən o pulu yığıb “Nəsimi bazarı”na getdim. Məktəb çantamla bir göy-göyərti aldım, gətirib təmizlədim. Uşaqlar, məktəb yoldaşlarım məni görməsin deyə, tezdən 8-ci mikrorayondakı bazara getdim. Göyərtiləri orda satdım... Və o 1970-ci ildən bu 2018-ci ilə qədər heç kimdən pul almağıma ehtiyac qalmadı. Çünki pulu özüm qazandım. Ailə də yaxşı yaşadı, atam da məni borca göndərmədi. Soyuducumuzda meyvə, tərəvəz, ərzaq oldu...
- Bu bacarıqla bəs niyə ticarəti seçmədiniz, teatrı, sənəti seçdiniz?
- Bir gün məktəbdə elan yazılmışdı ki, Yuri Qaqarin adına Pionerlər Sarayına dram dərnəyinə, ansambla oxumağa uşaqlar dəvət olunur. Qərbi Azərbaycanda bizim evdə televizor olmamasına baxmayarq mən çalma, kömürdən bığ düzəldib oyun çıxarırdım. Evdəkiləri, qonşuları güldürürdüm. Həvəsim var idi, mahnı da zümzümə edirdim. Anam savadsız qadın idi. Amma bizi yığıb Azərbaycan nağıllarını oxuyurdu. Nə isə, o elan mənim üçün göydəndüşmə oldu. Gedib ansambla yazıldım. Sonra məktəbin ansamblında Bakı, uşaqlar haqqında mahnı oxuyurdum. Günlərin bir günü Sarayda Yeni İlə hazırlaşırdılar. Bütün dərnəklərdən də Yeni İl şənliyində iştirak eləmək üçün uşaqlar yığırdılar. Bizim dərnəkdən məni bəyəndilər. Yeni İl şənliyində ilk rolum dovşan oldu. Onda dram dərnəyinin o vaxtki rəhbəri mərhum Fikrət Zəkiyev Gənc Tamaşaçılar Teatrının aktyoru idi. O dedi ki, sən dram dərnəyinə gəlsən, gələcəyin daha yaxşı olar, nəinki müğənni kimi. Mən də dram dərnəyinə keçəsi oldum. Orda hətta Heydər Əliyevin qarşısında şeir də dedik. Sarayın direktoru Əhməd müəllim bizə öz övladları kimi baxırdı. Bir dəfə gördü ki, ayaqqabım yırtılıb. Çağırdı məni yanına, adımı, harda yaşadığımı, atamın hansı vəzifədə işlədiyini soruşdu. Sonra sürücüsünə dedi ki, get, bu uşaqla Mərkəzi Univermağa, gözəl bir ayaqqabı al. Dedim, lazım deyil, evdə məni danlayarlar. Dedi ki, evdə deyərsən, tədbirdə yaxşı iştirak etdiyimə görə Əhməd müəllim hədiyyə alıb. O dram dərnəyində uşaq tamaşalarında, nağıllarda, “Komsomal poeması”nda oynadım. Bir gün yenə məktəbdə elan oxudum ki, Kirov rayonunun Mədəniyyət Sarayında dram dərnəyi var. Evə yaxın olduğu üçün ora gedəsi oldum. Orda da bəxtimdən İncəsənət İnstitutunun müəllimi Həsənağa Qafarov dərnəyə rəhbərlik edirdi. O, uzun müddət Azərbaycan radiosunun diktoru olub. İncəsənət İnstitutunda dekan idi. Mən artıq 9-cu sinifdə oxuyurdum. O dedi ki, narahat olma, səni instituta hazırlayacağam. Doğrudan da hazırladı. 1975-ci ildə məktəbi bitirəndən sonra İncəsənət İnstituna qəbul olundum. SSRİ xalq artisti, böyük rejissor, aktyor, dahi insan, əvəzolunmaz sənətkar Ədil İsgəndərovun kursuna. Yenə də gördüm ki, 45 manat təqaüdlə dolanmaq olmur. Orda oxuya-oxuya Opera və Balet Teatrında fəhlə işlədim. Azərbaycan radiosunda diktorluğa başladım. İki veriliş - “Gənclik illəri” və “Tələbəlik illəri”ni aparırdım. “Teleteatr”ın yanında bir atelye var idi, orda qarovulçu da dayanırdım. Özümə geyim-kecim alandan sonra pulumun qalanını da evə verirdim...
Ədil İsgəndərov, Rza Təhmasib, Mehdi Məmmədov, Ənvər Dadaşov kimi sənətkarlara bir dövrdə yaşayıb onlardan təhsil almaq mənim üçün ən böyük xoşbəxtlikdir. Tələbəlik illərində iki dəfə bədii qiraətçilərin Leninqrad şəhərində keçirilən müsabiqəsində çıxış edib diplomant olmuşam. Tələbə vaxtı məni komik, dramatik rollarda yoxlayıblar. Deyilənə görə, ikisinin də öhdəsindən gəlmişəm.
Beləcə, institutu bitirdim, Ərəblinski adına Sumqayıt Dram Teatrına getdim...
“Səhnədən uzaqlaşmamışam, sadəcə, 4 qızım var...”
- Ədil İsgəndərovun tələbəsi olmaq nə verdi sizə?
- Əgər insanlığın dərəcəsi qiymətlə ölçülsə, o insanın qiyməti yoxdur. Əvəzsiz sənətkar, çox qayğıkeş insan idi. Hamı ilə öz övladı kimi danışırdı. O boyda sənətkar idi, amma heç özünü dartmazdı. İndi ad alırlar, özlərini elə aparırlar, elə bil ondan böyük ad alan yoxdu. Azərbaycan teatrının əyilməz sütunu idi. Sabit Rəhman, Mehdi Hüseyn, Mirzə İbrahimov, Səməd Vurğun kimi yazarları dramaturq kimi yetişdirən o oldu. Mərziyyə Davudovanın, Hökumə Qurbanovanın, Ələsgər Ələkbərovun SSRİ xalq artisti adı almalarında bu kişinin zəhməti olub. Ən axırda da özü alıb. Hətta Kinostudiyanın özündə aktyor kursu açmışdı ki, aktyorlar kinoya daha yaxından bələd olsunlar. Çünki institutda kino aktyorluğu haqqında o dərəcədə məlumat vermirdilər. O istəyirdi ki, bizim milli kadrlarımız olsun, oxusunlar, öyrənsinlər...
O görürdü ki, hansısa tələbə siqaret çəkir, deyirdi, “qadam, Moskvada oxuyanda mən də siqaret çəkirdim, özümü qızlara göstərirdim. Anamın dingəsi var idi, üstündə də qızıllar. Hər dəfə gələndə o qızıllardan birini çıxarıb mənə verirdi. Deyirdi ki, xərcləyərsən, amma pis-pis işlərə xərcləmə. Başa düşdüm ki, siqareti deyir. Ondan sonra siqareti atdım. Siz də siqaret çəkməyin”.
Mirzağa Əliyevdən danışırdı. Deyirdi, çox hazırcavab kişi idi. Danışırdı ki, günlərin bir günü oğrular onun qabağını kəsirlər, deyirlər soyun. Deyir, bura hamamdı bəyəm soyunum. Onda oğrular onu tanıyıblar. Uğunub gediblər, toxunmayıblar...
Ədil müəllim bizə teatrın, aktyorluğun sirlərini, nəzəriyyəsini, tarixini öyrətdi, sənətə məhəbbəti aşıladı.

- Bu il avqust ayının 20-də 60 yaşınız tamam oldu. Bu yaşda hansı rolu oynamaq istərdiniz?
- Yubiley elə bir şeydir ki, insanda stimul yaradır. Yəni, aktyor gözləyir ki, onun sənəti layiqli qiymət alsın. Aktyor gözləyir ki, tamaşaçı onu alqışlasın, ona gül-çiçək versin, istədiyi rolu oynaya bilsin. Düzdür, mən 35 ildir ki, səhnədən ayrılmışdım. Gənc Tamaşaçılar Teatrının sabiq direktoru Mübariz Həmidov mənim tələbə yoldaşımdı. Ona dedim ki, 60 illik yubileyimdə bir tamaşa oynamaq istəyirəm. Əməkdar artist, gənc, istedadlı rejissor Nicat Kazımov Əziz Nesinin ssenarisi əsasında “Öldür məni, Canikom” tamaşasını hazırladı. Xalq artisti Naibə Allahverdiyeva, əməkdar artist Qəmər Məmmədova və mən oynadıq bu üçnəfərlik tamaşada. Yeni gələn direktor Naidə xanım da dəstəklədi, hər cür şərait yaratdılar. Yəqin ki, o tamaşa yenə repertuarda olacaq. Qurdumu öldürmək üçün bir daha tamaşaçılara sübut elədim ki, gərəkli aktyoram.
Bu tamaşadan sonra həmkarlarım da məni çox danladılar. Dedilər ki, yaxşı aktyorsan, niyə səhnədən uzaqlaşırsan? Dedim ki, mən səhnədən uzaqlaşmamışam. Sadəcə, mənim 4 qız övladım var. Bunların toyunu eləmək, köçürmək çox çətindir. Maaşla övlad böyüdə bilməzdim. Musiqili Komediya Teatrında işləyirdim. Beş il İncəsənət Universitetində səhnə danışığından dərs dedim. Amma çatmırdı. Ona görə də toylara üstünlük verdim. İndi övladlar böyüyüb. Yenidən teatra qayıtdım. Bəlkə də başqa tamaşalarda da oynayacağam. Bəlkə Sumqayıt Teatrında rollar oynadım. Çünki Mübariz Həmidov ora direktor təyin olunub.
“5000-dən çox film dublyaj eləmişəm...”
- “Ovçu Pirim” də sizi çox məşhurlaşdırdı...
- Həm məşhurlaşdırdı, həm də bir az dala saldı. İyirmi ildən çox bir obrazın uşaq verilişində yaşaması zarafat deyil. “Laylay”, “Göydən üç alma düşdü”, “Dünya dədənin dedikləri” uşaq verilişlərinin aparıcısı olmuşam. Amma ən çox yaddaqalan “Ovçu Pirim” olub.
- Hələ də fəxri adınızın olmaması sizə necə təsir edir?
- İnsanın zəhməti öz qiymətini alanda, aktyor dəyərini biləndə sevinir, qanadlanır. Bayaq dublyajda səs rejissoru ilə film yazırıq. Deyir ki, “sən xoşbəxt adamsan, filankəs xalq artistidi, heç on nəfərdən biri tanımır. Səninlə bir az yol gedirik, hamı təbəssümlə görüşür. Yəni, mən xalqın artistiyəm. Ad vaxtında verilməlidir. Məmur özbaşınalığı, paxıllıq... Olur da, elə insanlar var, adamın yolunu kəsirlər. Ancaq inanmıram ki, mənim yolumu kimsə kəsə. Çünki mənə sənətdə tıxsız balıq deyirlər. Heç kəsin dalınca danışmamışam, başımı aşağı salıb öz işimlə məşğul olmuşam. Amma ad vermirlər. Bunun üçün jurnalistlər, sənət yoldaşlarım fəal olmalıdırlar. Neçə dəfə məktub yazmışam. Eyni cavab gəlir: ad almaq üçün müstəsna xidmət olmalıdır. Mən də soruşuram: 42 ildir sənətdəyəm, bu xidmət müstəsnadır, yoxsa qeyri-müstəsnadır? Qoy mənim cavabımı versinlər. Heç nə demirəm, 5000-dən çox film dublyaj eləmişəm. Teatrda oynadıqlarımı, radionun fondundakı tamaşalarımı bir yana qoyuram. Qocalar evi, uşaq evləri, cəbhə bölgəsində konsertlərdə olmuşam. Mənim institutda dərs dediyim tələbələr əməkdar, xalq artistidirlər...
Bilirsiniz, mən çox qapı döyməyi xoşlamıram. Belimdə disk yırtığı olduğuna görə işdən uzaqlaşdım. Heç yerdə işləmədim. Kollektivdən təqdimat da olmadı. Sonra da dublyaj, konsertlərlə məşğul olmağa başladım. İndi də səhhətim o qədər yaxşı deyil. Çantamı göstərsəm, hamısı dərmanlardı. Bir ara çox pis depressiya keçirdim. Belimdə yenə ağrı var.
- Toylarda çox tamadalıq eləmisiniz. İndi o sahədə vəziyyət necədir?
- Vaxt var idi ki, Məmmədbağır Bağırzadə, Niyaməddin Musayev, Ağadadaş Ağayev, Qədir Məmmədov, Məhəbbət Kazımov, Aftandil İsrafilov mənim üstümdə didişirdilər. Hamısı istəyirdi ki, onlarla toylara gedim. Parodiyaların, lətifələrin işləyən, toylarımıızn milli ruhu olduğu bir dövr idi. O vaxt adət-ənənələrimiz daha gözəl idi. Toylarımız çox şən keçirdi. Tamadaya ehtiyac var idi. İndiki toylarda 15 dəqiqədən sonra zalda adam qalmır. Səs-küy yaşlı adamlara, orta nəslə çox pis təsir edir. Heç kəs heç nə danışmır. Elə bil yeyib-içib ancaq oynamağa gəliblər. İndi müğənnilər bir növ tamadaların soyqırımını ediblər. Həm oxuyurlar, həm də məclisi aparırlar.
Namiq Məmmədli
Baxış sayı: 1 300
Bölməyə aid digər xəbərlər
Dünən, 16:17
İtkin düşmüş sənətkarın cəsədi tapılıb
23-07-2026, 22:37
"Mirage" qrupunun keçmiş solisti qrupun təsisçisinə qarşı 8 milyon rubldan çox təzminat iddiası qaldırıb
22-07-2026, 13:22
Aktrisa Ornella Muti və qızı Rusiya vətəndaşlığı almağı planlaşdırır
22-07-2026, 13:18
Vısotskinin mahnısı Böyük Britaniyada radioda səsləndirilib
20-07-2026, 18:27
Kənd tualetinə bənzəyən İrina Farionun abidəsi açılıb
14-07-2026, 10:27
"Voronin" ulduzunun qardaşı ABŞ-da ömürlük həbs cəzası ilə üzləşib
11-07-2026, 16:45
İlham Əliyev Şuşada tarix-memarlıq abidəsi olan “Sadıqcanın evi”nin bərpadan sonra açılışında iştirak edib
7-07-2026, 20:52
"Sınıq işıqların küçələri" serialının aktyoru vəfat edib
7-07-2026, 17:51
Gənc xanəndənin atası qəzada öldü
1-07-2026, 18:29
Aktyorun cəsədi tapılıb
25-06-2026, 22:02
Həmkarına bıçaqla hücum edən aktrisa həbsdən azad edilib
21-06-2026, 19:56
90-cı və 2000-ci illərin hitləri haqqında serial "Pilot" festivalında baş mükafat qazandı
15-06-2026, 13:28
"Kapitan qızı" serialının aktyor heyətinə qoşulub
10-06-2026, 23:46
Prodüser Filip Kirkorovun bir konsert üçün qonorarını açıqladı
10-06-2026, 23:44
Rusiyanın ilk ənənəvi Çin mədəniyyəti muzeyi açılıb
7-06-2026, 09:08
Aktrisa ilk evliliyində xəyanətkar həyat yoldaşı olduğunu bildirib
4-06-2026, 15:20
Kobzonun ailəsi artistin mirasını satmağa başlayıb
3-06-2026, 16:38
Ani Lorakın Uzaq Şərqdəki konsertləri baş tutmayacaq
29-05-2026, 12:49
Aktyor Vyetnamda xəstəxanaya yerləşdirilib
28-05-2026, 17:14
İlham Əliyev Xankəndidə əsaslı şəkildə yenidən qurulmuş Mədəniyyət Mərkəzinin açılışında iştirak edib
27-05-2026, 19:37
Avropa İttifaqı Şurasına qarşı yeni iddia qaldırdı
27-05-2026, 18:18
“Bir dəfə xəstələndim, məni əvəz edən olmadı”
20-05-2026, 20:14
Müğənni Kayli Minouqa iki dəfə xərçəng diaqnozu qoyulub
18-05-2026, 19:21
Moldovada Eurovisionda rumıniyalı sənətçinin səsləndirilməsi ilə bağlı qalmaqal yaranıb
18-05-2026, 18:41
Nərgiz Paşayevanın qızı Kannda - Fotolar
14-05-2026, 17:20
Komediyaçı Mixail Şats İsrailə köçməsini vətənə qayıtmaq hesab edib
13-05-2026, 15:12
Angelina Jolie ABŞ-dakı malikanəsini satır
5-05-2026, 21:27
Yaponiyada keçiriləcək 21-ci Rus Mədəniyyəti Festivalının proqramı haqqında danışıb
3-05-2026, 18:44
Gənc alim Ruslan Tağıyevin musiqi mədəniyyətinə böyük töhfəsi: “Bayatı-Şiraz dəstgahı" kitabı ictimayyətə təqdim olundu-FOTOLAR+VİDEO
22-04-2026, 20:17
Avstraliya kinoteatrları qanunsuz olaraq Rusiya filmləri nümayiş etdirir
22-04-2026, 19:50
Paralimpiya çempionu haqqında sənədli film çəkilişinin planlaşdırıldığını bildirib
22-04-2026, 16:07
Alena Əliyeva konsertdə - Fotolar
21-04-2026, 22:54
Madonna ABŞ-da keçirilən festivalda geyindiyi əşyaları itirdi
20-04-2026, 18:32
Reper qiyabi olaraq 7 milyon rubl cərimələnib
20-04-2026, 18:29
"Ulduz gəmisi əsgərləri" filmindəki rolu ilə tanınan Patrik Muldun 57 yaşında vəfat edib
19-04-2026, 18:44
Komediya Teatrından işdən çıxarılmasına aydınlıq gətirdi
16-04-2026, 18:59
Raymonds Pauls əməliyyatdan sonra xəstəxanadan buraxıldı
15-04-2026, 19:25
Reper Morgenstern Litvaya giriş qadağasını ləğv edən məhkəmə qərarını uğurla əldə edib













