12:32 / 29-05-2020
TƏBRİK EDİRİK!
SƏN DƏ , SƏNİN MİLLƏTİN DƏ CİNAYƏTKARDIR NİKİ PAŞOLYAN-VƏKİL RÖVŞƏN QASIMOV
Tarix: 19-05-2020 02:10 | Bölmə: Siyasət

Unutmayaq cinayətkarı özünə qəhrəman seçən millətin özü də cinəyətkar millətdir! Heç kəsə sir deyil ki, hələ ulu öndər Heydər Əliyev Məmməd Əmin Rəsulzadə şəxsiyyətinə hörmət etdiyini, ehtiramla yanaşdığını dəfələrlə nümayiş etdirib. Ümummilli lider , Ulu öndər Türkiyəyə səfər edərkən Rəsulzadənin məzarını ziyarət edib, ona olan ehtiramını nümayiş etdirib. Bu gün də bu münasibət Prezident İlham Əliyevin timsalında bir daha bəyan olunur. Prezident İlham Əliyevin dilindən desək, Rəzulzadə xalqımızın müstəqillik idealının gerçəkləşdirilməsində, Azərbaycanın tarixi dövlətçilik ənənələri zəminində milli dövlət quruluşunun dirçəldilməsində, milli istiqlal ideyalarının geniş yayılmasında böyük xidmətlər göstərmiş və siyasi publisistikası ilə ədəbi-ictimai fikir tariximizə layiqli töhfələr vermiş görkəmli ictimai-siyasi xadimdir. Məmməd Əmin Rəsulzadənin Almaniyanın 1932-1945-ci illərdəki dövlət başçısı Adolf Hitlerlə birbaşa görüşü və münasibəti olmayıb. Onun Almaniya hökuməti ilə əlaqələri Şərq Nazirliyinin SSRİ Millətləri üzrə Baş İdarəsinə başçılıq edən professor Qerhard Von Mende və Almaniyanın sabiq Moskva səfiri, Xarici İşlər Nazirliyinin təmsilçisi Şulenberq vasitəsi ilə olub. Almaniyada 1932-1934-cü illərdə nəşr edilən “Demokrasi və Sovetlər” məqaləsində isə M.Ə.Rəsulzadə faşizmə münasibətini belə açıqlayırdı: “Daxildə xaricdəki düşmənlərinin qənaətincə, Hitlerizm demokrasi rejiminin müxalifi olaraq iş başına gəlmiş, təsisinə başladığı idarə İtaliyada olduğu kimi, faşist diktatorluğu imiş”. Azərbaycan Milli Qurtuluş hərəkatının tanınmış ideoloqu M. Ə. Rəsulzadə 1953-cü ildə “Amerikanın səsi” radiosu ilə xalqımıza müraciətində müstəqil cümhuriyyətimizin fəaliyyətini belə xarakterizə edirdi: “...28 Mayıs 1918-də istiqlalını elan etməklə Azərbaycan- tarixinin təbii bir nəticəsini fikirdən işə keçirdi. Eyni zamanda o, zəmanəyə hakim olan şüarından istifadə edirdi. “Hər millət öz müqəddəratını özü həll etməyə səlahiyyətdardır” düsturunu xalqın ümumi rəyinə uyaraq istiqlalını elan edirdi. İstiqlal elanı üzərində qurulan milli Azrbaycan höküməti az zamanda məmləkətdə çox böyük işlər gördü”. Azərbaycanın güclə ruslaşdırılması, tarixi mədəniyyətinin, adət və ənənələrinin boğulub məhv edilməsini Azərbaycan Milli Qurtuluş hərəkatının ideoloqu M.Ə. Rəsulzadə belə ifadə edirdi: “Sovetlərdə indi müdhiş bir rus- bolşevik şovinizmi zühur etmişdir. Rus mədəniyyət ölçülərini mütləq surətdə qəbul etməyənlər, buna müqabil millətlərarası mədəniyyət dəyərlərini qiymətləndirənlər kosmopolitizm ilə ittiham olunur və yaxanı NKVD-nin əlinə verirlər”. Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin Almaniyanın Münhen şəhərində milçək kimi əzib məhf edəndən sonra Paşinyan özünün ağıllı olduğunu sübut etməyə cəhd edir. Amma ağıl yoxdusa onu kimlərinsə köməkliyi ilə bərpa etmək olmaz. Ermənistanın baş Nazirinin faşist ideologiyasını təbliğ pərdəsi altında Azərbaycan Demokratik Cumriyyətinin banısı Məmməd Əmin Rəsulzadə hədəfə seçməklə , Azərbaycan xalqına qarşı pisxoloji terrora cəhdi sadəcə küçüyün zingildəməsindən başqa bir şey deyildir. Niki Paşolyan faşizimin nökərlərindən olan  Qaregin Njde şəxsiyyətinin qəhrəmanlaşdırılmaqla Azərbaycan Xalq Cümhuriyyətinin qurucularından biri, Azərbaycan milli azadlıq hərəkatının lideri Məmməd Əmin Rəsulzadəni ləkələməyə çalışır. Rəsulzadənin mühacir fəaliyyətinə birdən çox elmi araşdırmaların obyekti ola bilər. , Rəsulzadə və Njdenin fəaliyyətlərinin nəinki ortaq bir şey olmadığını, həm də bu rəqəmlərin hər ikisinin sözün həqiqi mənasında bir-birinin tam antipodlarının olduğunu qəti surətdə təsdiq etməyə haqqım var. Faşist ideologiyasının daşıyıcısı olan Njdedən fərqli olaraq Milli Azadlıq fədaisi olan Rəsulzadənin fəaliyyətini müqayisə etmək ümumiyyətlə mümkün deyil. M.Ə. Rəsulzadənin həm Azərbaycanda , həm də mühacirətdəki fəaliyyəti heç vaxt radikal ekstremist olmamışdır və rəhbərlik etdiyi Müsavat partiyasını haqlı olaraq mülayim sol mərkəzli siyasi təşkilat adlandırmaq olar. Artıq 1926-cı ildən sonra , o dövrdə Türkiyədə yaşayan Rəsulzadə, Polşanın marşalı J. Pilsudskinin xarici siyasət layihəsi tərəfindən dəstəklənən, Qafqaz xalqlarının müstəqilliyini bərpa etmək, konfederasiya edilmiş vahid Qafqaz dövlətinin qurulması əsasında qəbul edilə bilən xarici siyasət layihəsinin dəstəklədiyi Promethean hərəkatının liderlərindən biri oldu. Prometey hərəkatına daxil olan Qafqaz təşkilatlarının mərkəzi orqanı olan Qafqaz İstiqlal Komitəsinin Rəyasət Heyətinin üç sədrindən biri olan Rəsulzadə digər Qafqaz xadimləri ilə birlikdə Qafqaz Konfederasiyası Paktının imzalanması təklifi ilə dəfələrlə erməni mühacir siyasi təşkilatlara müraciət etmişdir. Qafqazın bolşevik hakimiyyətindən azad olunmasından dərhal sonra konfederativ əlaqələrə əsaslanan, ümumi xarici sərhədə, gömrük və maliyyə sisteminə, habelə silahlı qüvvələrə sahib bir birlik dövləti yaratmaq niyyəti sənədin imzalanmasının vacibliyin, ermənilərində imzalamasını istəyirdi. Bu vəziyyətdə avtomatik olaraq dövlət kateqoriyasından inzibati vəziyyətə keçən konfederasiya subyektləri arasındakı sərhədlər aktuallığını itirdi, bu da Azərbaycanda erməni milli azlıqlarına ən geniş muxtariyyət verilməsinin ən yaxşı təminatı idi. Yəni Məmməd Əmin Rəsulzadə Qafqaz xalqları arasında ayrı seçkilik salmır , faşist ideologiyası səviyyəsinə qaldırılan millətçilik ideyalarından uzaq bir siyasi xadim olduğunu öz fəaliyyətində dəflərlə sübut edirdi. Lakin , təəssüf ki, bu yeganə ağlabatan təklif- faşist təxəyüllü erməni siyasətçiləri- bir sıra obyektiv qəbuledilməz şərtlər irəli sürmüşdür. Həmin vaxt erməni faşist ideyaları ilə silahlanmış erməni milliyətindən olan şəxslər, xüsusilə, həm Şimal (Bolşevik Rusiyası), həm də Güney (Türkiyə) Qafqazın düşməni olduğunu elan etmişdir. Faşist ideyalarına sadiq olan ermənilərin konfederasiyaya qoşulmalarının vacib şərtlərindən biri olaraq, bütün mübahisəli ərazi adlandırdıqları (Qarabağ, Zəngəzur , Naxçıvan ) Ermənistana verilməsinə razılıq verən sənəd imzalanmasına inad edirdirdilər. Gözlənildiyi kimi, Rəsulzadə və silahdaşları ermənilərlə danışıqlarda ermənilərə hər hansı bir güzəştə gedə bilməzdi. "Qafqaz problemi ilə əlaqədəki panturanizm haqqında" kitabında Rəsulzadə ardıcıl olaraq öz nöqteyi-nəzərini müdafiə etdi, ermənilərin mövqeyini faktlarla haqlı olaraq ədalətli tənqidə məruz qoydu və bunlara işarə etdi ki, bu kimi inadkarlıq ilk növbədə ermənilərin özünə ziyan verir. Bu gün faşist Niki Paşol-yanın tutduğu mövqe kimi.

Keçən əsrin 30-cu illərinin ikinci yarısında Rəsulzadə bir neçə dəfə Almaniyada olmuşdur. Məmməd Əmin Rəsulzadənin səfərlərinin əsas məqsədi Alman xalqını SSRİ-də milli məsələ ilə tanış etmək üçün məruzə və mühazirələr oxumaq, kitablar, broşuralar və jurnallar nəşr etmək idi. Bütün bu nəşrlər bu gündə qorunub saxlanılır. Onların heç birində Üçüncü Reyxin hakim rejiminə tək bir tərifi tapmaq olmaz. Rəsulzadə Almaniyada yaşadığı o dövrdə Berlində hökumət strukturları ilə hər hansı bir təmasa dəstək vermədi, özünü əsasən Alman mütəxəssis alimləri ilə təmaslarla məhdudlaşdırdı. Alman Sosialist rejiminə qarşı antipatiyadan başqa bir şey olmayan və Hitlerə sui-qəsd cəhdində iştirak etdiyi üçün 1944-cü ildə edam edilən Alman mühafizəkar dairələrinin tipik nümayəndəsi Schulenburg, Qafqaz mühacirət təşkilatlarının ən məşhur və hörmətli liderlərini konfransa dəvət etdi. Bu dəvət edilənlər arasında ilk növbədə Rəsulzadənin adı olmuşdur. Həqiqətən də, Rəsulzadə Qafqaz mühacirət təşkilatlarının digər görkəmli nümayəndələri kimi, 1942-ci ilin may-iyun aylarında Berlindəki Adlon Otelində keçirilən konfransda iştirak etdi. Yəni Hitlerin qəsdində iştirak edən bir şəxs tərəfindən Hitlerlə bağlantısı olan kimsə həmim konfransa dəvət edilə bilməzdi. Məmməd Əmin Rəsulzadə harda , hansı konfransda , yığıcaqlarda iştirak etməsinin yeganə səbəbi Azərbaycan xalqına və Alman əsirliyində olan Aazərbaycanlılara kömək etmək məqsədi olmuşdur. Azərbaycan legionerlərinin 1943-cü ildə Berlində keçirdikləri Milli Azərbaycan Qurultayı əhəmiyyətinə görə mühüm tarixi hadisə olmuşdur. Azərbaycan legionerlərinin Almaniyada müxtəlif mətbuat orqanlarını yaradıb, tariximizi, ədəbiyyatımızı, mədəniyyətimizi təbliğ etmələri böyük əhəmiyyətə malikdir. İkinci Dünya müharibəsi illərində Almaniyada fəaliyyət göstərən Azərbaycanın ayrı-ayrı siyasi xadimlərinin və nüfuzlu hərbçi legionerlərinin köməyi ilə minlərlə yurddaşımızın həyatı xilas edilmişdir. M.Ə.Rəsulzadənin Almaniya hökuməti ilə əlaqə qurmaqda başlıca məqsədi- sayı 70 minə qədər olan azərbaycanlı əsirləri xilas etmək və Azərbaycanın müstəqilliyinin Almaniya hökuməti tərəfindən qəbul edilməsi idi. Bununla əlaqədar o, Almaniyada olarkən “Milli Azərbaycan Komitəsi”ni yaratmış, Almaniya hökuməti ilə danışıqlar aparmışdı. Lakin Hitler “komitələr” deyil, məhdud səlahiyyətli “milli komissiya”lar yaratmağa üstünlük vermişdi. Hitlerə və onun faşist ideologiyasına olan münasibətini isə M.Ə.Rəsulzadə belə bildirirdi: “Hitlerçilik hər şeydən əvvəl kommunizm demaqogiyasına qarşı çıxış etmək üçün yaranmış bir ideyadır. O, faşizm kimi öz müxaliflərindən diktatorluq fikrini götürmüş, lakin oradakı beynəlmiləlçiliyi millətçiliklə əvəz etmişdir”. Almaniyada 1932-1934-cü illərdə nəşr edilən “Demokrasi və Sovetlər” məqaləsində isə M.Ə.Rəsulzadə faşizmə münasibətini belə açıqlayırdı: “Daxildə xaricdəki düşmənlərinin qənaətincə, Hitlerizm demokrasi rejiminin müxalifi olaraq iş başına gəlmiş, təsisinə başladığı idarə İtaliyada olduğu kimi, faşist diktatorluğu imiş”. Bax: N.Yaqublu. “Azərbaycan legionerləri”. Bakı, 2005. N.Yaqublu. “Məhəmməd Əmin Rəsulzadə ensiklopediyası”. Bakı, 2013. Məmməd Əmin Rəsulzadənin Almaniyada yaşmasını Nikol Paşol-yan tərəfindən faşist almaniyası ilə əlaqəli olması fikrinin formlaşdirmasına cəhd edilməsinin heç bir tarixi və elmi əsası yoxdur. Çünki bu barədə çoxlu tarixi faktlara əsaslanan elmi yazılar mövcuddur. Professor G.Mamulianın (Fransa) bu barədə ətraflı tarixi faktlarla zəngin yazısı vardır. Njdenin faşizmin təbliğatçısı olması bir gerçəkdir. O, faşist Almaniyası ilə əməlli- başlı əlaqə içərisində olmuş və ordu quraraq Sovet hökumətinə qarşı vuruşmuşdur. Bu gün Niki Paşol-yanın Alman-faşist rejiminin əsas ideoloqlarından bir olan , 30 milyon sovet vətəndaşının qanında sorumlu olan Serj Sarkisyanın rəhbəri olduğu Ermənistan Respublikaçılar Partiyası Njdeni özlərinin lideri, ideoloji öndəri sayır. Ermənistan Respublikaçılar Partiyasının proqramında belə deyilməkdədir: "...partiyamızın əsas düşüncə tərzi Qaregin Njdenin təlimi üzərində qurulur"

1922-ci ildə Təbrizdən gedərək Sofiyaya yerləşmiş olan Njde Türklər əleyhinə ilk yazılarını da bu tarixdən başlayaraq nəşr etdirməyə başlayıb. Məsələn, "Lernhayastanın (Dağlıq Ermənistan ) Qəhrəman Müqaviməti" (Buxarest, 1923), "Gündəliyimdən səhifələr" (Qahirə, 1924), "Övladların atalarına qarşı mübarizəsi" (Selanik, 1927) və s. kitablarında bu təlimin konturlarını müəyyən etmişdi. Həmin dövrdə və daha sonrakı illərdə Njde, daşnaklar tərəfindən buraxılan "Hayastan" (Plovdiv), "Araks" (Sofiya), "Azatamart" (Paris) kimi müxtəlif jurnal və qəzetlərdə aktiv rol almışdı. Bütün yazılarının tək hədəfi Türklər və Türkiyə; tək məqsədi də xarici ölkələrə dağılmış ermənilərdə Türklərə və Türkiyəyə qarşı genetik bir nifrət meydana gətirmək idi. Sonra Bolqarıstandan ABŞ-a gedərək, bu təlimi yaymaqla məşğul olmuşdu. Bu "nəzəriyyə" ilə ermənilər irqçi Tsexakronunu faşizm təliminə çevirmişdir. Erməni araşdırmaçısı Smbat Hovhannisyan özünün "Tsexakronutyun və faşizm “adlı məqaləsində bu təlimi faşizmlə müqayisə edərkən onun daha irqçi olduğunu önə sürür. Lakin 1933-cü ilin yayında ABŞ-a köçür, burada o Tanderqyana, türk səfiri Muxtar bəyin öldürülməsində kömək etmək niyyətində idi. ABŞ-da Njde "Tsexakron" hərəkatını təsis edir (qatı millətçi, faktiki faşist ideologiyasına malik təşkilat). 1937-ci ildə "Daşnaksütyun"un sıralarından ayrılır. Faşist Almaniyası ilə əlagələr yaradır, Rozenberqlə görüşür, onları Türkiyəyə hücum etməyə çağırır və öz köməyini təklif edir. 1942-ci ildə general Dro (Draztamat Kanayan) ilə birlikdə Vermaxt nəzdində erməni hərbi birləşmələrinin formalaşdırılmasında iştrak edir. Njde 1930-cu illərdən başlayaraq adıçəkilən təlimi önə sürməyə başlamışdı. 1932-ci ildə Bolqarıstanda nəşr etdirdiyi "Soy Ruhunun Hərəkatı" adlı kitabı və daha sonra "Xrofk" jurnalında çıxan "Tsexakronutyun bir zəfər gücüdür" adlı məqaləsi ilə erməni nasional-sosializminin əsaslarını ortaya qoyub. 15 dekabr 1942-ci ildə Njde almanların yaratdığı "Erməni milli şurası"nın 7 üzvündən biri və "Azad Ermənistan" qəzetinin redaktor müavini olur. Dro və Njdenin başçılıq etdiyi erməni hərbi birləşmələri, Krım yarımadasının işğalında və Qafqazdakı döyüşlərdə iştirak etmişdilər. Almaniya rəhbərliyi Qafqazdakı və Türkiyədəki erməni əhalisindən bu ölkələrdə qarışıqlıq yaratmaq üçün istifadə etməyə hazırlaşırdı, lakin cəbhədəki uğursuzluqlar onları bu planlarından imtina etməyə məcbur etdi. Sovet Ordusu Bolqarıstana girəndə Njde müharibənin sonunun yaxınlaşdığını görüb özünə yeni müttəfiqlər axtarır və sovet generalı Tobluxinə məktubla müraciət edir. Məktubunda o, özünə bəraət qazanmaq məqsədilə nasistlərlə yalnız onların Türkiyəyə müharibə elan edəcəyinə inandığı üçün əməkdaşlıq etdiyini bildirir və Sovet İttifaqının Türkiyəyə müharibə elan etməsinin zəruri olduğunu qeyd edir, özünün isə bu işdə SSRİ ordusuna istənilən yardımı edəcəyinə söz verir. Lakin sovet hərbi əks-kəşfiyyatı onu həbs edərək, Moskvaya göndərir. Bir müddət Dövlət Təhlükəsizlik Komitəsinin həbsxanasında qaldıqdan sonra Njde Yerevana göndərilir. Məhkəmə zamanı Qaregin Njde antisovet fəaliyyətində və kütləvi qətlləri təşkil etməkdə günahkar bilinir və 25 illik həbs cəzasına məhkum olunur. Njde 21 dekabr 1955-ci ildə Vladimir şəhərində həbsxanada ölür. 2004-ci ildə Ermənistanda, Respublikaçılar Partiyası tərəfindən çap edilmiş "Qaregin Njdenin Təlimi" kitabı hər bir erməni üçün stolüstü kitab anlamına gəlir. ("Qaregin Njde i eqo uçeniya" İzdatel, Respublikanskaya Partiya Armenii , Yerevan-2004) Erməni irqçi yaddaşı, "Tsexakron" özü də heç bir əsası olmayan bir qorxu üzərində qurulub - sanki 20-ci əsrin sonunda azərbaycanlılara qarşı törədilən vəhşiliklərin etiraf edilməsi hər hansı bir şəkildə 1915-ci ildə Osmanlı Türkiyəsində baş verən erməni soyqırımının tarixi həqiqətini və mənəvi iyrəncliyini sarsıdacaq  fikri hamının başı üstündə asılmış Domokl qılıncıdır. Bu qılınc bu gün xəyali Njdenin əllərindədir. Ermənilər bu filmə hələ çox baxacaqlar və onun bu fikrini hər zaman özlərinə hələ çox yolgöstərən hesab edəcəklər: "Bizim bəlamız o deyildir ki, dünyada Türklər vardır, həm də odur ki, Türksevər ermənilər vardır". Aşağıdakı mətn Qaregin Njdenin ittiham aktından bir parçadır, onu Ermənistan SSR Dövlət Təhlükəsizlik Komitəsinin əməkdaşı, erməni millətindən olan mayor Melkumyan hazırlayıb. Bu sənəddə Njdenin azərbaycanlılara qarşı törətdiyi cinayətlərdən demək olar ki bəhs edilmir, lakin bununla belə sənədlə tanış olmaq faydalıdır. Njdenin nə qədər qəddar və faşist görüşlü cinayətkar olduğunu ortaya qoyur. "...Bolqarıstanda yaşayarkən Ter-Harutyunyan "Daşnaksütyun"un rəhbəri kimi, SSRİ-yə qarşı yönəlmiş fəaliyyətlə məşğul olub. 1941- ci ildə alman kəşfiyyatı ilə əlaqə yaradıb və almanların göstərişi ilə Balkan yarımadasında millətçilərin arasında, agentura şəbəkəsi yaradılması ilə məşğul olub. Njde, yəni Ter-Harutyunyan almanların Berlində yaratdığı "Erməni Milli Şurasnın" üzvü olaraq xaricdə yaşayan ermənilərin arasında SSRİ-yə qarşı yönəlmiş fəaliyyətlə məşğul olub. Bu məlumatlar və bir sıra digər sənədlərə əsasən, 2 noyabr 1944-cü ildə Qaregin Ter-Harutyunyan həbs edilərək istintaqa cəlb edilmişdir. İstintaq müəyyən etmişdir ki, müttəhim Ter-Harutyunyan 1908-ci ildən 1937-ci ilə qədər "Daşnaksütyun" partiyasının üzvü olub, 1918 ci ildə daşnak hökuməti tərəfindən millətçi hərbi hissələr yaratmaq məqsədi ilə Zəngəzura göndərilmişdir. Daşnak hökumətinin Zəngəzurda silahlı güvvələrin komandanı, 1921-ci ildən isə baş naziri olaraq, Sovet Ordusuna qarşı hərbi əməliyyatlar aparmışdır. Onun əmri ilə bir sıra kommunist və qırmızı ordunun mənsubları həbs olunmuş və güllələnmişdir. Həmçinin, yüzlərlə kommunist, qırmızı ordu mənsubu inqlabi əhval-ruhiyyəli fəhlə və kəndlilər Tatev qayalığından aşağı atılaraq öldürülmüşdür. (II cild səhifə NN 251-253, 257-259, 263-266, 355-359, 360, 364-369). 1933-cü ildə müttəhim Ter-Harutyunyan ABŞ-a yollanıb və orada daşnak gənclər təşkilatı olan "Tsexakron" təşkilatını yaradıb. İrqçiliyi təbliğ edən təşkilat mahiyyət etibarı ilə faşist təşkilatıdır. Müttəhim Q.Ter-Harutunyan Sovet İttifaqının barışmaz düşməni kimi 1941-ci ildə özünün yaxın tanışı olan alman agenti Burev Semyon İvanoviçin vasitəsilə alman kəşfiyyat və əks-kəşfiyyat orqanlarının Balkanlardakı rəhbəri "Doktor Delius" təxəllüslü Vagner Otto ilə əlaqə yaradaraq, onun tapşırığı əsasında Buxarest, Varna, Plovdiv, Sliven, Şumen şəhərlərində olub və burada SSRİ-yə qarşı istifadə üçün adamların seçilməsi və almanlara təqdimatı ilə məşğul olub. (Cild I səhifə NN 22-29, 31-33, 37-44, 45-48, 66, 68-88, 93, 157, 208-302, II cild səhifə NN 192-195, 311, 318, 320, 327, 332, 352). Bundan sonra Harutyunyan alman kəşfiyyatçısı mayor Drumyun göstərişi ilə, 1942 ci ilin payızında Berlində olmuşdur. Özünün köməkçisi olan Asatryan Hayk ("Smerş" tərəfindən həbs olunmuşdur) vasitəsilə Bolqarıstanda yaşayan 30 nəfər ermənini Berlinə göndərmişdir. Burada onlar Xoxenbande kəndində yerləşən kəşfiyat-təxribat məktəbində təlim keçərək Krıma qöndərilmişdilər, onların məqsədi Sovet Ermənistanına keçmək və orada kəşfiyyat-təxribat fəaliyyəti ilə məşğul olmaq idi. Alman ordusunun Ermənistan sərhədlərinə yaxınlaşacağı təqdirdə isə bu adamlar üsyan qaldırmalı idilər. (Cild I səhifə NN 1574, 155, 158-165; Cild II səhifə NN 49-51, 59-62). 1943-cü ilin avqustunda Qaregin Ter-Harutyunyan Krıma qələrək, yuxarıda göstərilmiş kəşfiyyatçı-təxribatçıların qarşısında çıxış edərək, onları almanların bütün göstərişlərini yerinə yetirməyə çağırmışdır. (Cild II səhifə NN 309, 310). Müttəhim Ter-Harutyunyan Almaniyanın işğal olunmuş şərq əraziləri nazirliyinin yaratdığı "Erməni milli şurasının" tərkibinə daxil olub. Şuranın məqsədi SSRİ-yə qarşı mübarizədə Almaniyaya yardım etmək və Ermənistanda Almaniyanın protektaratı ilə millətçi-burjua hokumətinin qurulmasına nail olmaq idi. (Cild I səhifə NN 69-71 Cild I səhifə NN 245-248, 352). Özünü qismən günahkar hesab edir. Devedjyan Ovanes Akopoviçin, Burev Semyon İvanoviçin, Plev Xristo Dmitriyeviçin, Pastandaryan Krikor Andranikoviçin, Asatryan Qayk Kirakosoviçin, Doğramacyan Mardın Mkrtıçeviçyin, Davidyan Nşan Akopoviçin, Tomasyan Mkrtıç, Astvatsaturyan Nerses Srapionoviçin, Sarkisyan Qurgen Semyonoviçin ifadələri əsasında Ter-Harutyunyanın günahı sübuta yetirilmişdir. İlkin təhqiqatı bitməsi, və irəli sürülmüş ittihamın təsdiqini tapmasına arxalanaraq Ermənistan SSR-in C. P.M. 200-cü maddəsini rəhbər tutaraq hesab edirəm ki, 11278 nömrəli cinayət işini Ermənistan SSR-in DİN qoşunlarının hərbi prokuroru vasitəsilə SSRİ Dövlət Təhlükəsizliyi Komitəsinin nəzdində, xüsusi məşvərətin dinləmələrinə göndərilə bilər. Müttəhimə qarşı cəza tədbiri kimi 25 illik həbs cəzası təklif edilir. İttiham aktı 10 mart 1948 ci ildə tərtib olunmuşdur. Ermənistan SSR Dövlət Təhlükəsizlik Komitəsinin birinci idarəsinin üçüncü bölməsinin rəisi mayor Melkumyan". Bu milliyətcə erməni olan Melkumyanın tərtib etdiyi ittiham haqqıdır. Bu işdə də erməni təşəbbükarlığının olması Şübhəsizdir. Amma yenədə bu faşist təxəyüllü bir qatilin əməllərini gizlətmək mümkün olmamışdır. Baxın, bu şəxsi Niki Paşol-yan və ermənilər öz millətlərinin öndəri sayırlar və ona heykəl qoyurlar. Unutmayaq cinayətkarı özünə qəhrəman seçən millətin özü də cinəyətkar millətdir!

VƏKİL RÖVŞƏN QASIMOV























Baxış sayı: 259


Bölməyə aid digər xəbərlər